Sunday, 5 August 2018

दोस्ती मेरी नजर से..

दोस्तों से होती है दोस्ती ये यारों..
दोस्ती से ही तो बना दोस्ताना.. 
हर एक रिश्ता बेशक होता ॲहम है..
मगर सबसे पेहले दोस्ती तुम निभाना..

दुनिया तरक्की के आसमाँ को छू ले..
बिना दोस्ती के है अधुरा जमाना.. 
जमाने से कभी दोस्ती ये नहीं है..
दोस्ती से होता है सारा जमाना..

रिश्तों में ऐसा रिश्ता है दोस्ती..
दुआओं से भरा गुलदस्ता है दोस्ती..
जेहेनो-गहराई में बसा लो इसे तुम..
कि अंधेरे से रोशनी का रास्ता है दोस्ती..

गाता हूँ हर वक्त यही इक फसाना.
खुशियों कि बुलंदियां जरुर छू कर आना..
मगर जब कभी भी हो गम को भुलाना.. 
ऐ दोस्तों! इस दोस्त को जरूर बुलाना..
ऐ दोस्तों! इस दोस्त को जरूर बुलाना..

आप सभी का दोस्त,
भूषण जोशी.

Saturday, 12 August 2017

पहिल्यांदा तुला मी बघितले..

पहिल्यांदा तुला मी बघितले..
बघताच तुझ्यात हरपलो..
तुजला बघता बघता मी..
स्वर्गात जणू गं पोहोचलो..

सुंदर तुझिया त्या छवीला..
हृदयात लगेच मी टिपले..
स्मित हास्य बघुनी तुझिया..
डोळे माझे ही दिपले..

तव स्पर्श तो होता अल्गद ..
अजुनी मजला अनुभवतो..
क्षण तो पहिल्या भेटीचा..
विसरता तरी नं विसरतो..

भासते स्वर्ग अपसरा जणू..
बोलते गोड कोकिळा जणू..
डोळ्यात तुझ्या हरपुन जाई..
माझी अवघी दुनियाच जणू..

-भूषण जोशी

Sunday, 16 July 2017

प्रत्येक क्षणात तुला मी..

प्रत्येक क्षणात तुला मी..
हृदयापासून गं स्मरतो..
तुझिया स्मरणात मी असता..
स्वतहाचे भान विसरतो.

डोळ्यांत तुझ्या देखुनि..
हृदयात तुझ्या झाकावे..
बुडुनी प्रेमात तुझ्या गं..
जग सारे विसरून जावे..

प्रेमास सार्थ करण्यासं..
जवळी तुझिया मी यावे..
तुजला मिठीत घेवुनी..
अंतर सारे मिटवावे..

तुझिया ओठांची गोडी..
चाखावीशी मज वाटे..
केसांच्या मधुनी तुझिया..
फिरवावी माझी बोटे..

पावसाळी ह्या दिवसातं..
जणू प्रेमसुधा बरसावे..
त्या प्रेमसुधेच्या रसात..
दोघांनी भिजून जावे..

-भूषण जोशी

Tuesday, 30 May 2017

"कविता"

"कविता"

कवितेचे जग अद्भुत असते..
दिसते जे नेहमी तेच नसते..
नसते ते नसून हि दिसते..
काही असून नसते, काही नसून असते..

कविता मनाची उंच भरारी..
कविता सागराहून गहरी..
संत भाव अनंत ब्रम्हांडी..
अर्थ ऐसा तिचा विस्तारी..  

कविता जणू भावना रसाळी..
मधुगन्धित शब्दांच्या ओळी..
वैचारिक मन्थनि प्रगटती..
भरिती चैतन्याची झोळी..

-भूषण जोशी

Monday, 1 May 2017

सहज एक Message..

प्रिय _______ ,

निशब्द केलेस तु मला !! काय बोलु !! आधीच शब्द सुचत नहियेत स्वतःला व्यक्त करायला त्यात तुझे असे मनाला वेड लावणारे msgs!! तुला माझे reply आवडतात !! I dont know how?? शब्दांसोबत खेळणारी तुच.. तरी माझे शब्द तुझ्यासारख्या अतिशय अप्रतिम लेखिकेला चक्क भावतात !! मला नेहमीच clean bold करतेस तु !!

कसे मानु आभार तुझे..
किती गं मन हे उदार तुझे..

खूप नशीबवान आहेत काका-काकु.. खरंच.. तुझ्यासारखी कन्या त्यांच्या पोटी आली.. खूप पुण्य लागतात.. 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

धन्य तुझे जनक-जननी..
धन्य ती धरती-अवनी..
धन्य ती प्रत्येक व्यक्ती..
वसते जी तव हृदयी-मनी..

लिहावे किती तुझ्यासाठी..
बोलावे किती तुझ्यासाठी..
शब्द सुद्धा अपुरे पडती..
शोधावे किती तुझ्यासाठी..

तुझ्या बद्दल विचार करताना नेहमीच मन आपोआप कविता करु लागते !! तुला खरं सांगतो कित्येक दिवसांपासून माझ्या लेखणीतिल शाई जणू वाळून गेली होती!! आज तुझ्या निमित्ताने पुन्हा ओलावा मिळाला आहे तिला !!

तुझं आणि माझ नक्कीच काहीतरी connection आहे.. तुझ्या सोबत बोलताना माझ्या मानाचे दार जणू पूर्णपणे उघडून जातात.. वैचारिक समुद्राच्या लाटि पुन्हा वाहू लागतात.. नवनवीन शब्द रुपी मोती त्यातुन बाहेर पडू लागतात.. खूप काही सुचायला लागते.. तु खरच ह्याच जगातली आहेस का वेगळ्या कुठल्या जगातली? मला खरोखर खूप आश्चर्य वाटते! तुझ्यासाठी काय आणि किती बोलू हेच सुचत नाही. प्रत्येक शब्द कमीच वाटतो तुझ्या पुढे! तु खरच विलक्षण प्रतिभेची स्वामिनि आहेस.. देव करो तुझ्या ह्या तेजस्वी प्रतिभेचा प्रकाश अवघ्या जगाला दिपुन टाको. अवघ्या जगाला तुझ्या प्रतिभेची झलक मिळाली पाहिजे.
God Bless You my dearest friend 😘😘 Love you a lot.

Thanks a lot tula 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🌹🍫🍫🍫🍫🍫

तुझा आणि फक्तं तुझाच..

भूषण..

Copyright ©
All Rights Reserved.

Tuesday, 28 June 2016

चारोळी संग्रह

चारोळी संग्रह 

पार वैचारिक सागर करतो .. 
चारच ओळी सादर करतो ..
थेंब-थेंब शब्द साठवूनी.. 
कवितेची मज घागर भरतो .. 

भोळ्या मना 
भोळ्या मना रे भोळाच तू..
करतोस का व्यर्थ आशाच तू..
प्रेमळ तुझ्या भावना ह्या जरी रे..
पाषाण हृदयी त्या तमाशाच तू..

रस प्रेम-अमृताचा..
बुडत होतो एकटाच अपमानाच्या सागरी..
वाचवीलेस जणू मला तू नेऊनि खडकावरी..
जगतो कसा-मसा मी पिऊनि घोट कडू शब्दांचा..
आज जणू मज मुखी लाभला रस प्रेम-अमृताचा..

हक्क आहे ग तुला..
राग यावे काय ऐसे..
आपल्यात सांग न..
मैत्री होती कधी पन
संपली का सांग न..
हक्क नाहि का तुझ्यावर..
रागविण्याचा मला..
तू जरी रुसलीस मज वर..
हक्क आहे ग तुला.. 


थंड हिवाळी
सकाळ होती थंड हिवाळी,
अलगद वारा लागत होता,
उन्हात बसलो त्याच सकाळी,
जणू उन्हाळा मागत होता..

मोहभंग
थकलो सहन करुनी मी आता ..
खाऊनी कोडे मोहभंगाचे..
इच्छा मेल्या निरपेक्ष झालो..
पार तुकडे केले हृदयंगाचे..
प्रेम दिले मी अफाट जयाला..
मोडुनि मन माझे तोच गेला..
स्वप्नांच्या मज जळत्या दिव्याला...
जणू संत वाराच विजवून गेला..

"रेव पार्टी.."
मदिरा नाच आणि नशा..
करतात होताच सांज निशा..
नसते भान स्वतःची जेथे..
न कळते कुणास कुठली दिशा..

आरडा-ओरड धिंगाणा मस्ती..
करतात श्रीमंत बिघडलेली कार्टी..
अश्याच पाश्चात्य विकारास येथे..
इंग्रजीत म्हणता "रेव पार्टी.."

 ध्वजावरोहण… 
ध्वजावरोहण सदा पाहता उर भरुनी मज येते..
ध्वजास बघता गर्वाने मग मान ही उंच होते..
विजयी विश्व तिरंगा पाहुनी भारतीयता अनुभवते..
देशा साठी प्राण अर्पीणार्यांची आठव होते..



प्रेम म्हणजे फक्त प्रेम असावं..
 प्रेम म्हणजे फक्त प्रेम असावं..
त्यात वासनेचं खुळ नसावं..
वयाची अट नसावी..वेळेची वट नसावी..
नाती कधी गोड तर कधी आंबट असावी..
ती चावट असली तरी बावळट नसावी..
तिखट असली तरी कडवट नसावी..
प्रेम म्हणजे फक्त प्रेम असावं..
त्याला अर्थ नसलं तरी त्यात स्वार्थ नसावं..


प्रेमळ मन माझे…
प्रेमळ मन माझे तुज साठी कधीच का ओळखत नाही..
आठवणीला तुझ्या कधी मज कारण गं लागत नाही..
गोड जशी तुझी छवी तशी का गोड कधी वागत नाही..
साथ हवी मज तुझी अजून काही तुज मी मागत नाही..


शान.. देशाची..
सुंदर सुरेख.. लाखात एक..
पण झाली ती लेक.. देशाची..
शिकुनी छान.. वाढविला मान..
तिने राखिली शान.. देशाची..


जगणे ऐसेची सार्थ करावे..
जन्मुनी धरेवर काय करावे..
न धन साठवावे न संपत्तीस मोहावे..
न स्वतः दुखावे न कुणास दुखवावे..
संतोष सदा मनात आणावे..
कर्तव्य सदा श्रेष्ठ जाणावे..
प्रेम अर्पावे माणसं जोडावे..
माणूस आहोत माणूसच रहावे..
जगणे ऐसेची सार्थ करावे..


दामन-ए-पाक

के आए थे मैदान-ए-जंग में..
हम भी पाक दामन के साथ..
कि जंग-ए-फ़तह तो मिल गयी..
मगर दामन-ए-पाक ना बचा सके..


"वातावरण जरी पावसाळ तरी आंब्याचा मात्र येणार दुष्काळ.."
(दिनांक-०१/०३/२०१५)
  पाउस आला कसा अवकाळी..
झरा लागल्या जणू पावसाळी..
गारठा मिळाला ऐन उन्हाळी..
पण अंबा पुन्हा गेला दुष्काळी.. 



Feeling भक्तिमय..
भान हरपुनी गेले पडताच राग मज कानी..
झाली पहाट माझी ऐकूनी अभंग वाणी..
विट्ठल नाम गाता वाटे जणू संताची वाणी..
आवाज तो पंडितजींचा अतिगोड मधुर कल्याणी..



"जावे कवितांच्या गावा.."
जावे कवितांच्या गावा..
प्रत्येक शब्द उजळावा..
कविता नव नित रचतांना..
नव-सूर्य जेथुनि उगावा..



का अबोल.. 
मित्र शब्दांचे कवी सखोल.. 
का राहावे त्यांनी अबोल.. 
विचार मांडणी जयाची अनमोल..

कधी न जाई तयाचा तोल..  



"फुकटचे तत्वज्ञान नको"
ऊपदेशिने सोपे जरी त्यावर चालणे मात्र कठीण..
ऐसेचि तेही भ्रामक जैसे सोन्याचे हरीण..
आधी नीती-निखार्यांवर स्वतः चालून पाहावे.. 
नंतर अवघ्या जगाला तत्वज्ञान वदावे..


क्रोध आवरावा..
नियंत्रण नसे जेव्हा क्रोधा वरी..
जीभ भाल्यागत वार करी..
विना स्पर्शिता अंगाला ती..
सरळ हृदयी आघात करी..


"फुकटचे तत्वज्ञान नको"
ऊपदेशिने सोपे जरी त्यावर चालणे मात्र कठीण..
ऐसेचि तेही भ्रामक जैसे सोन्याचे हरीण..
आधी नीती-निखार्यांवर स्वतः चालून पाहावे.. 
नंतर अवघ्या जगाला तत्वज्ञान वदावे..


पावसाळ धारा..  

बरसू लागल्या पावसाळ धारा..
ओलाचिंब झाला अवघा पसारा..
न आवड मला तरी हि भिजलो..
गारठा देई अंगास शहारा..

तृष्णा धरेची भागली जराशी..
शेतीस लाभे अमृत सहारा..
मोल पावसाचे न कळे कुणा जर..
शेतकरी अन धरतीस विचारा..

आगमन गणपतीचे..

प्रथमपुज्य पार्वती नंदनाचे..
स्वागत असो त्या सूरपतीचे..
लाभो सुख आनंद चैतन्य..
होता आगमन गणपतीचे..

शृंगार विड्याच्या पानाचा.. 

शृंगार आइ तुज विड्याच्या पानाचा.. 
धन्य झाला तो पान प्रत्येक मानाचा.. 
सुंदर सुरेख दिसते हिरवळ अपार.. 
मनापासून आई तुज करतो नमस्कार.. 
     

शब्द तुझे...

शब्द कधी तुझे फुला सारखे..
कधी टोकदार भाल्या गत..
वार दोघे करीति हृदयावर..
कधी थेट तर कधी कधि अल्गद..

आई तुझा विश्वास 

आई तुझा विश्वास हा..
मजला ग बळ देतो सदा.. 
आशीष तुझिया मजवरी.. 
जिंकेल मी अवघ्या जगा.. 

कधी-कधी

कधी-कधी मज समझत नाही.. 
खेळ कसे तू तिरके करते..
क्षणार्धात आपुले से करूनी.. 
दुसऱ्याच क्षणी परके करते..

डोळ्यात तुझ्या..

पाहु कधी डोळ्यात तुझ्या.. 
अन पाहु तुझ्या हृदयात कधी.. 
कधी दिसे मज छवि तया.. 
अन दिसे तुझे सुख स्वप्न कधी..

लाजता..

लाजता-लाजता तुझ्या मुखावर..
हसू गं येई छान..
गाला वरची खळी पाहता..
विसरून जाई भान..
नज़र लपवीसी तू त्यास लाजुनी
खाली घालुनी मान..
लज्जा खरच आभूषण स्त्रीचं..
झाली मज ही जाण..

कसे सुचे..

कसे सुचे मजला हे सारे.. 
काय सांगु गं मी तुजला.. 
येइ कसे हे माझिया मना.. 
हा प्रश्न सदा पडतो मजला.. 


भूतकाळ मज देगा देवा.. 

निज भूतकाळ मज देगा देवा.. 
त्यास बदलण्या हक्क मिळावा.. 
ज्ञात मजला आज ज्ञान जे.. 
त्या काळात वापरु मज द्यावा..

-भूषण जोशी

Tuesday, 14 June 2016

जी रहे हैं..

जी रहें हैं दिल में सपनों को लेकर..
रुठे हुए कुछ अपनों को लेकर..
अपनों के दिए जख्मों को लेकर..
बेहिसाब दर्द-ए-दफनों को लेकर..

इन्हीं के साथ बस जीये जा रहे हैं..
कडवाहट के घुंट पिये जा रहे हैं..
दिल के जख्म सिये जा रहे हैं ..
अनचाहे समझौते किये जा रहे हैं..

मिल जाता अपनों का साथ मुझे गर..
होता ना मैं भी यूं घर में ही बेघर..
दुनिया तो पेहले ही मुठ्ठि में होती..
कायनात सारी ये झुकती मेरे दर..

ना मायूस हूँ मैं जिंदगी से अपनी..
उदासी सी छाई हैं फिरभी जेहेन पर..
अपनों को अपनों से ज्यादा था चाहा..
मुझपे ना आया उन्हीको रहम पर..

उम्मीद का चिराग रखा है जलाकर..
बीतेगा वक्त मगर ये भी रुलाकर..
खुदा से बस इतनी ही इल्तिजा है..
फजलोकरम मुझपे रखना बनाकर..

-भूषण जोशी